Nakon prve decenije postojanja “Neimarstva”, u kojoj je poduhvat bio napraviti i dionicu puta ili jednospratnicu, potkraj pedesetih godina preduzeće započinje progres koji će trajati punih trideset godina, odnosno, do nastanka ekonomske krize i prvih ratnih zbivanja na prostorima bivše Jugoslavije.
U narednom dijelu predstavljeni su samo neki objekti koje je ovo preduzeće gradilo, a koji i danas predstavljaju, ne samo vizueleno skladne oblike moderne gradnje, nego su u pitanju reprezentativni objekti u mjestima u kojima su građeni.
Zgrada pošte u ulici Kralja Petra I Oslobodioca u Trebinju
Neimarstvo je, kao jedan od svojih prvih krupnijih poduhvata, početkom šezdesetih godina sagradilo zgradu Pošte u Trebinju, sa 6 šaltera i 150 metara kvadratnih na spratu, za potrebe tehničke službe.
Ova zgrada je građena kombinacijom kamena i betona, što je i onda, a i danas, predstavljalo, ne samo čvrst i kvalitetan objekat, nego je odavalo i autentičnost hercegovačkog podneblja, prepoznatljivog po kamenu i njegovim čuvenim klesarima.
Nova pošta
Širenjem grada, prilivom sve većeg broja stanovnika, ali i povećanjem standarda života, u Trebinju se javlja potreba za proširenjem telekomunikacionog i poštanskog saobraćaja, pa se u Mjesnoj zajednici Police u ovom gradu, u drugoj polovini sedmdesetih godina gradi nova zgrada Pošte.
1978. pušten je u rad Centar za telekomunikacije u Policama, za koje je Građevinsko preduzeće “Neimarstvo” gradilo objekat.
Na 2.500 m2 korisnog prostora, trebinjski neimari uklopili su enterijer za automatsku međumjesnu telefonsku centralu, lokalnu centralu, a u donjem spratu salu za govornice i šaltere, kancelarije i sl.
UGOSTITELJSKI OBJEKTI
Hotel Leotar
Radnici “Neimarstva”, potkraj šezadesetih godina, u kombinaciji kamena i betona grade i Hotel Leotar u Trebinju sa stotinjak kreveta, da bi 1972. godine, za manje od 6 mjeseci, izgradili aneks Hotela Leotar na 4 sprata, sa 64 jednokrevetne i dvokrevetne sobe koji je već u junu primio prve goste.
Isto preduzeće, u osamdesetim godinama, dograđuju Hotel Leotar sa 100 kreveta, kada je izvršena njegova rekonstrukcija i modernizacija.
Za UTP Leotar “Neimarstvo” je renoviralo i bungalove u Srebrenom, pored Dubrovnika, kao i objekte u Lastvi, Zavali i Zubačkim Ublima.
“Vila Lastva” u Lastvi pored Trebinja
Šezdesetih godina se, u istom stilu, grade i Vilu Lastva u Lastvi pored Trebinja, koja je, sve do početka proteklog rata, bila prestižni ugostiteljski objekat u Trebinju, kao i prvu fazu Hotela “Leotar” u Trebinju.
U Vili su skladno ukomponovane moderne sale za bankete i ručavanje, bife, kuhinjske prostorije za tradicionalno i savremeno pripremanje jela, sobe i apartmani.
Motel “Ognjište” nadomak Trebinja
1980 – dovršili motel Ognjište na Aleksinoj Međi, prema prijektu koji je izradio inžinjer arhitekture Petar Bulović iz Sarajeva. Objekat gdje su se služili domaći hercegovački specijaliteti, raspolagao je sa savremenom kuhinjom, ali i autentičnim mjestom za spravljanje hrane u etno stilu, takozvanim ognjištem, prema kome je motel i dobio ime, aperitiv barom, banket salom, terasama, smještajnim prostorom i recepcijom, sa auto kampom.
OSTALI UGOSTITELJSKI OBJEKTI U HERCEGOVINI
Osim pomenutih objekata koji su najprezentativniji i tada i danas u ovom dijelu Hercegovine i Trebinju, “Neimarstvo” gradi i većinu ugostiteljskih objekata u ostalim gradovima.
1971. “Neimarstvo” je izgradilo hotel na Tjentištu pored Gacka i završava izgradnju Omladinskog doma, da bi kasnije nastavilo da gradi niz motela i hotela i u Gacku i u Bileći, gdje, gdje vrši radove na Društvenom domu, Motelu “Vidikovac” na Bilećkom jezeru, hotelu “Trebišnjica” i slično.
DALMATINSKI I CRNOGORSKI HOTELI
S obzirom da i pored svih poteškoća, “Neimarstvo” i dalje ostaje preduzeće prepoznatljivo po kratkim rokovima. Međutim, da brzina ne ide nauštrb kvaliteta, svjedoči činjenica da je “Neimarstvo”, gdje god je objekte, ostavljalo dobar utisak i ponovo dobijalo angažmane.
Tako je bilo i u Orebiću gdje se Neimarstvo prvi put pojavilo 1963. godine i steklo punu afirmaciju brzom i kvalitetnom gradnjom.
Prvi značajan preriod u svom razvoju, ovo preduzeće je imalo od 1965. kada je izvršena specijalizacija za određenu vrstu radova, od kada počinju radovi i van trebinjske opštine, na dalmatinskom i crnogorskom primorju.
Hotel Belvi u Orebiću
Do početka turističke sezone 1974. Neimarstvo za potrebe hotelskog preduzeća Orebić na Pelješcu adaptira i dograđuje hotel B kategorije Belvi sa 70 soba, odnosno 145 ležajeva.
Hotel je već nakon 5,5 mjeseci od postavljanja kamena temeljca bio dovršen i mogao da primi prve goste, a ovaj poduhvat, zajedno sa prethodnim, otvara vrata trebinjskim neimarima, ne samo u dalmatinskom, nego i crnogorskom primorju.
Prije njega izgrađeni Orsan i Rataneum na Pelješcu.
Hotel “Plavi Horizonti” u Tivtu
Rekonstrukcijom i modernizacijom tehnologije tokom sedamdesetih godina, kao i sve većim sticanjem iskustva, “Neimarstvo” se usavršilo na brzoj gradnji turističko-ugostiteljskih objekata.
Nakon što su nekoliko godina ranije trebinjski neimari već pokazli iskustvo u brzom i kvalitetnom graditeljstvu, izvodeći radove na više hotelskih objekata na Pelješcu i drugim mjestima Dalmacije, sve više ponuda im je upućeno sa crnogorskog dijela jadranske obale.
Tokom 1972. zaposleni u “Neimarstvu” najviše su radili u Pržnom kod Tivta, gdje Turističko ugostiteljsko preduzeće “Globus “ iz Beograda gradi nekoliko hotela i moderan auto-kamp sa 500 vozila.
U tim objektima svakako je najprezentativniji hotel “Plavi horizonti”, kompleks koji podrazumijeva oko 330 ležajeva i restoran oko 600 mjesta, toliko moderan u to vrijeme da je i danas ovo poznata turistička destinacija u Crnoj Gori.
PRIVREDNI OBJEKTI
Radovi na branama Hidroelektrana na Trebišnjici
“Neimarstvo” će imati velikog udjela i na izgradnji vještačkih hidroakumulacija na slivu rijeke Trebišnjice, gdje je izvodi radove na nekim pomoćnim građevinskim radovima u prvoj fazi, odnosno, izgradnji samih brana, do prve polovine sedamdesetih godina.
Izgradnjom dvije vještačke hidroakumulacije, Bilećkog i Trebinjskog jezera, u Trebinju se ostvaruje proizvodnja od preko milijarde kilovat časova ekeltrične energije godišnje, što svjedoči kvalitet firme i u izvođenju ove vrsta posla.
1972. će okončati sve radove, zajedno sa ankesom, na Upravno-poslovnoj zgradi HET-a, u kojoj će, osim standardnog kancelarijskog rasporeda i sala za sve vrste sastanaka, biti izgrađeni i amfiteatri koji se i danas koriste za potrebe trebinjskih visokoškolskih institucija.
Kolektiv se sredinom sedamdesetih isporobao i na izradi montažnih metalnih konstrukcija u oblasti hidrogradnje, a 1977. izvodi radove koji se prvi put primjenjuju u ondašnjoj Jugoslaviji, a u pitanju su poslovi koji se realizuju na već gotovom objektu.
Naime, na HE Trebinje 2, koja se nalazi u sastavu sistema Hidroelektrana na Trebišnjici, grđevinari “Neimarstva” izveli su radove na probijanju tunela brane, što je, prema mišljenjim stručnjaka, predstavljalo izuzetno složen posao i prvi put se primjenjivao u bivšoj Jugoslaviji.
Industrija alata Trebinje
Zasigurno da je “Neimarstvo”, ipak, najviše iskustvo u gradnji fabričkih hala i stanova steklo gradnjom namjenskih hala za preduzeće koje je i onda, ali i sada, nakon rata, predstavljalo giganta u metalskoj industriji – “Industriju alata Trebinje”.
Pune dvije decenije uoči proteklog rata ova saradnja se u Trebinju komentarisala kao “saradnja dva giganta”.
Nakon radova na podizanju prvih hala Industrije alata šezdesetih godina, u kojima su učestvovali i radnici “Neimarstva”, ojačavanjem novim i savremenim sredstvima za rad i izuzetno sposobnim kadrovima, sedamdesetih godina gotovo da isključivo ovo preduzeće gradi nove objekte i rekonstruiše postojeće pogone Industrije alata Trebinje.
Krajem 1973. položen je kamen temeljac za novi pogon IAT koji se gradi u dvije faze.
Krajem 1974. završena je prva faza, puštanjem u pogon nove fabrike koju je “Neimarstvo” uspjelo izgraditi za svega deset mjeseci, a njena površina je oko 6.000 metara kvadratnih, dok se već u 1975. počinje na poslovima druge faze.
Hroničari su tada zapisali da je, nakon 538 dana, koliko su izvođeni radovi, 1977. otvorena Tvornica kružnih testera u Posušju, površine 5.765 metara kvadratnih građevinskog pokrivenog prostora, a da je samo godinu dana ranije otvoren pogon na Humu nadomak Trebinja, čiji je prostor oko 2.400 metara kvadratnih.
1977. se završava i Fabirka Industrije alata u Nevesinju i dogradnja Fabrike alata u Trebinju.
1978. izgrađen je i pogon IAT u opštini Ravno, koje je tada bilo trebinjska mjesna zajednica, započinje izgradnja nove hemijske laboratorije Industrije alata, a u toku su i radovi na izgradnji novog poslovnog prostora.
Uz poslove oko dogradnje i adaptacije hala i izgradnju više stambenim objekata, čak i kompleksa za ovo preduzeće, izdvajamo još jedan krupan poduhvat, kada je 1981. otvoreno novih 11.000 metara kvadratnih radnog prostora za Fabriku za proizvodnju specijalnog alata od tvrdog metala i Fabriku za proizvodnju specijalnog alata od brzoreznog čelika Industrije alata, gdje se kao izvođač radova potpisuje ponovo “Neimarstvo”.
Novoteks
1972. godine u Trebinju se otvara Pogon “Novoteksa”, konfekcije iz Novog Mesta, za čije pokretanje proizvodnje “Neimarstvo” gradi halu od 1.600 metara kvadratnih.
S obzirom da “Novoteksov” pogon brzo napreduje, već 1974. “Neimarstvo” počinje radove na drugoj fazi, odnosno adaptaciji fabrike.
Kasnije, 1983. adaptirana su dva nova Novoteksova sprata, gdje se dobilo novih 4.000 metara kvadratnih poslovnog prostora, pa preduzeće od tog vremenea posjeduje novu, savremenu krojačnicu, šivaonu, praonu, peglaonu, garderobu, skladište i restoran društvene ishrane.
U drugom dijelu grada, u naselju Tini, “Neimarstvo” gradi novi pogon fabrike “Novoteks” koji se otvara 1987. i zapošljava 600 novih radnika.
Industrijska pekara Trebinje
Potrebe stanovništva za svježim hljebom konačno su, u prvoj polovini sedamdesetih godina, bile zadovoljene izgradnjom novog, sopstvenog objekta u Trebinju, za proizvodnju hljeba i sitnog peciva.
1973. puštena je u pogon Pekara kapaciteta 1.500 kilograma hljeba na sat, u čijoj je izgradnji učestvovalo i “Neimarstvo” sa svojim kooperantima.
Bio je to moderan objekat, čiji građevinski kapaciteti i danas, a ne u tom periodu, u potpunosti zadovoljavaju potrebe i standarde.
Privredni objekti za sopstvene potrebe
Zbog velike potražnje građevinskih usluga “Neimarstva” i zauzimanjem velikih gradilišta, javlja se potreba, ne samo za modernizacijom opreme, nego i za proizvodnjom sopstvenih repro-materijala sa kojima rade.
Zbog toga su 1976. u ovom preduzeću sopstvenim radom i sredstvima otvoreni objekti betonjerke i fabrike betonskih prefabrikata.
Ova postrojenja su izmaknuta izvan gradske sredine i otvorena u naselju Gorica, iznada hidroakumulacije Gorica.
Ostali objekti
“Neimarstvo”, odnosno njegovi OUR-i, u Hercegovini grade uglavnom sve privredne kapacitete, među kojima se, pored navedenih, ističu i Tekstilni kombinat “Bilećanka” u Bileći, hala “Kovnice” takođe u Bileći, kao i niz drugih objekata u ovom i drugim gradovima.
Pored ranije rekonstrukcije, “Neimarstvo” je 1983. dogradilo i poslovnu zgradu trebinjske “Štamparije”.
Time se dobilo 2.100 kvadratnih metara namjenski izgrađenog poslovnog prostora, koji je tada pružao izvanredne uslove za poslovanje. I građevinske radove i projekat uradila je ova firma.
KULTURNO - REKREACIONI OBJEKTI
Dom kulture u Trebinju
Osim ugostiteljskih i privrednih, “Neimarstvo” početkom sedamdesetih godina, kada kreće u svoju punu ekspanziju na tržištu najkavalitetnijih građevinara, gradi i objekte kulture, kakav je Dom Kulture u Trebinju, sagrađen 1971.
Ovaj objekat ima kino salu sa oko 200 mjesta i pozorišnu dvoranu kapaciteta oko 450 mjesta.
Koliko kvalitetno je urađen objekat, do sada su posvjedočili brojni renomirani umjetnici koji su ovdje nastupali i, između ostalog, isticali sjajnu akustiku pozorišne dvorane, ljepotu izložbene aule i okolni ambijent koji podrazumijeva i veliki plato ispred Doma.
U sklopu objekta sagrađen je i bife, kao i nekoliko većih kancelarija koje trenutno koristi kao učinice Fakultet za proizvodnju i menadžment u Trebinju, što dovoljno govori o funkcionalnosti objekta i nakon više od 30 godina.
Dom mladih Trebinje
1976., adaptiranjem i rekonstrukcijom nekadašnjeg kina Doma JNA, “Neimarstvo” je dovršilo i projekat Doma mladih.
U sklopu ovog objekta je pozorišna, odnosno, kino-sala sa oko 250 mjesta i plesna dvorana, površine 100 metara kvadratnih, kao i više manjih sala za šah, stoni tenis i niz neophodnih pratećih prostorija i kancelarija.
U sklopu Doma nalazi se i ljetna bašta.
SPORTSKO - REKREACIONI TERENI
Izgradnjom vještačkih akumulacija, na Trebišnjici su uništena gradska kupališta, pa se “Hidroelektrane na Trebišnjici” obavezuju da će, kao nadoknadu, u Trebinju izgraditi plivačke bazene, a radove povjeravaju “Neimarstvu”.
Bila je to prilika u kojoj su se trebinjski neimari, pored stadiona Fudbalskog kluba “Leotar” koji je sa ponosom primao i prvoligaške, a ne drugoligaške klubove ondašnje Jugoslavije, ponovo uspješno dokazali u izgradnji rekreacionih terena.
“Neimarstvo” je, pored stadiona u Policama, takođe izvodilo radove i na Stadionu malih igara u trebinjskom naselju Bregovi, gdje je, kao i na fudbalskom stadionu, gradilo i tribine, svlačione i sanitarne objekte.
O ovim objektima i kvalitetu izgradnje, pored činjenice da su i danas, uz izvjesne rekonstrukcije i adaptacije, u punoj funkciji, svjedoče i brojni sportisti i sportski radnici koji su njima prodefilovali.
1973. godine, na Rekreativnom centru “Abazovina” dovršena su dva olimpijska bazena – veliki čije su dimenzije 50x25 metara i jedan mali, za neplivače.
1974. okončana je dogradnja bazena, odnosno izgradnja tribina, svlačionica i sanitarnih objekata, a cjelokupni rekreativni centar je tada bio jedan od najmodernijih objekata ovakve vrste u regionu, opremljen po najvišim evropskim standardima.
Sportska dvorana Bregovi
Iako je već u drugoj polovini osamdesetih izražena stagnacija, ne samo u oblasti građevinarstva, već i u cijeloj privredi ondašnje Jugosalvije, u Trebinju se ipak gradi i jedan kapitalni projekat, a riječ je o Sportskoj dvorani u naselju Bregovi.
1987. grad je dobio objekat koji već dugo čeka, sportsku salu, na kojoj su izvođači radova bili i radnici “Neimarstva”.
Površina objekta je 2.100 metara kvadratnih prostora, gdje se i danas odvijaju svi mali sportovi, kulturne priredbe i manifestacije u gradu.
ZDRAVSTVENI I ŠKOLSKI OBJEKTI
Medicinski centar Trebinje
Kako je grad rastao, tako se stvaraju i potrebe za novim bolničkim kapacitetima u Trebinju, gdje se sedamdesetih godina grade novi zdravstveni objekti i Bolnica izmješta na novi lokalitet.
Radove na novom bolničkom objektu u Trebinju izvodi “Neimarstvo”, za koje se, naročito 1972., izgradnjom novog paviljona Medicinskog centra, koji ima oko 1.700 kvadratnih metara korisne površine, gdje su smješteni operacioni trakt hirurškog odjeljenja, akušersko-ginekološko, neuro-psihijatrijsko i očno odjeljenje, govorilo da odgovaraju najsavremenijim međunarodnim standardima.
Nakon samo dvije godine, 1974., položen je kamen temeljac za bolnički aneks u kome će se smjestiti dječji i školski dispanzer, dispanzer za zadravstvenu zaštitu radnika, dispanzer za zdravstvenu zaštitu žena, centar za fizikalnu terapiju i rehabilitaciju.
Radovi na ovom objektu trajaće tokom 1975. i 1976., a izvodi ih takođe “Neimarstvo”, potvrđujući se još jednom i u ovakvoj vrsti gradnje, koju odmah 1977. primjenjuju gradeći Dom zdravlja na Korčuli i Zdravstvenu stanicu u Orebiću.
ŠKOLSKI OBJEKTI
Opštim progresom u gradskim sredinama i školske zgrade su punije, pa se sve više ukazuju potrebe za novim školskim objektima i smještajnim kapacitetima za učenike.
Osim izgradnje i adaptacije školskih objekata koje “Neimarstvo” radi početkom sedamdesetih, 1974. dovršava aneks Školskog centra od 8 učionica i dva kabineta, a iste te godine završava i novi vrtić “Naša radost” u trebinjskom naselju Bregovi, koji raspolaže sa četiri velike učionice, velikim dvorištem i nizom kancelarija, sanitarnih prostorija, trpezarijom, kuhinjom.
Krajem te godine počela je i izgradnja regionalnog Đačkog doma u naselju Gradina u Trebinju, kapaciteta od oko 400 kreveta, koji će biti dovršen 1977. godine. Projekat je izradio sarajevski arhitekta rodom iz Trebinja Božo Ćurić, a radove izvodi ponovo “Neimarstvo”.
Radovi na Osnovnoj školi u Dživaru, započeti 1976. godine, okončani su 1977., kada je objekat otvoren.
U pitanju je školska zgrada sa 6 učionica i dvije za kabinetsku nastavu, radionicom, bilbilotekom i ostalim pratećim objektima.
Iste godine radnici “Neimarstva” završavaju i zgradu Osnovne škole na Korčuli.
U školskoj 1980/1981 godini u trebinjskoj Mjesnoj zajednici Police otvoren je Dječji vrtić koji predstavlja savremeno uređen i izgrađen objekat, koji može da primi oko 200 mališana, a radovi na objektu opet su povjereni “Neimarstvu”.
Te 1981. godine, u Mjesnoj zajednici Gorica opštine Trebinje, radnici ovog preduzeća izgradili su i novi objekat osnovne škole.
Ovo je, nakon što je sedamdesetih godina izgrađena osnovna škola "Vuk Stefanović Karadžić" u istom gradu, drugi izgrađeni školski objekat.
1983. “Neimarstvo” je, zajedno sa svojim kooperantima, izgradilo i novu zgradu osnovne škole "Jovan Jovanović Zmaj" u trebinjskom naselju Bregovi, koja i danas, više od 25 godina kasnije, kao i prethodne dvije škole, pruža dobre uslove za izvođenje nastave po svim savremenim standardima.
Iako je osnovna škola "Vuk Stefanović Karadžić" ranije pravljena, sve tri škole rađene su tipski, raspolažući sa desetak klasičnih učionica, posebnim kabinetima za strane jezike, te kabinetima za izvođenje predmetne nastave, u kojima mogu da se vrše ogledi razne vrste.
Sve tri škole tada su imale po nešto manje od 2.000 kavadratnih metara, a u svakoj od njih danas nastavu pohađa po više od 1.000 učenika.
Isto tako, svaka škola raspolaže sa đačkom bibiotekom, stomatološkom ambulantom, čajnom kuhinjom, salom koja se može koristiti u više svrha i drugim pratećim objektima.
USLUŽNI I STAMBENI OBJEKTI
Zgrada Privredne banke Sarajevo – Filijala Trebinje
1976. izgrađena je zgrada Filijale Privredne banke Sarajevo, koja se, rješenjem sarajevskog projektanta Boža Ćurića, rođenog u Trebinju, dobro uklopila u okolni ambijent starog dijela grada.
Ukupna površina zgrade je 1.760 kvadratnih metara, u kojima je uprava filijale i šalter sala za devizno poslovanje i tekuće žiro račune.
Enterijer banke je i danas, punih trideset godina nakon otvaranja objekta, jedinstven po ljepoti i komforu u cijelom regionu.
Građevina, s jedne strane, predstavlja mini kompleks, a s druge, jedinstvenu arhitektonsku cijelinu, gdje je, u sklopu banke, bila i Štedionica mladih i Dječija robna kuća, tada jedinstvena modna kuća za djecu do 16 godina.
Autobuska stanica Trebinje
Poslije dovršetka Auto baze, Auto moto saveza, površine preko 1.500 metara kvadratnih koja je otvorena 1972 na izlazu iz grada prema Dubrovniku, Neimarstvo zavrsava Autobusku stanicu u Trebinju i to 2-3 godine kasnije. Inace, pomenuta Auto baza poseduje radionicu sa radnom jamom, prostoriju za pranje i podmazivanje vozila, turističko-informativni centar i druge poslovne prostorije koje djeluju u sklopu preduzeća “Autorad”.
Izgrađena na lokaciji Istočni logor, nova autobuska stanica ima 8 glavnih i 4 pomoćna perona, a cjelokupan objekat zauzima preko 400 kvadratnih metara poslovnog prostora.
Pored građevinskih radova, i projekat za ovaj objekat je izradilo “Neimarstvo”.
Ovo, tada moderno i funkcionalno zdanje, koje je projektovao inžinjer arhitekture iz Trebinja Milenko Kovačina, pored perona i staničnog prostora, sadrži poslovne prostorije, restoran, samoposlugu, kao i poslovne objekte na spratu zgrade.
Tada, bila je to solidna luka za cestovni saobraćaj.
Robna kuća “Borac Travnik” - Trebinje
Dugo najavljivani radovi na izgradnji Robne kuće “Borac Travnik” u Trebinju, na slobodnom prostoru pored mosta u naselju Bregovi, kreću 1974., a građevinski poslovi na objektu povjereni su “Neimarstvu”.
Za rekordnih 15 mjeseci objekat će, prema projektu arhitekte Mire Besarević iz Sarajeva, biti u potpunosti dovršen, tako da će 4. oktobra 1976. biti i otvoren.
Robna kuća, najprije zamišljena kao objekat od oko 4.000 metara kvadratnih poslovnog i skladišnog prostora, nakon okončanja ima čak 1.000 kvadrata više.
Unutar objekta je 15 odjeljenja, a oko objekta je urađen i moderan parking.
OSTALI USLUŽNI OBJEKTI
Budući da je postala praksa da se, odmah nakon dokazivanja “na domaćem terenu”, “Neimarstvo” angažuje na dalmatinskom i crnogorskom primorju, nakon ovih uslužnih objekata sagrađenih u Trebinju, oni grade Opskrbni centar u Vela Luci, završen 1980. godine, Prodajno – distributivni centar u mjestu koje se nalazi između Trebinja i Dubrovnika, Ivanici, te niz drugih objekata.
U drugoj polovini sedamdesetih i početkom osamdesetih, “Neimarstvo” je angažovano i na stambeno-poslovnim kompleksima, kakvi su zgrade i samoposluga u naselju Gorica, samoposluga i prostorije mjesne zajednice u naselju Zasad i slično.
STAMBENI BLOKOVI
Koliko god da je veliko iskustvo stečeno u izgradnji poslovnih objekata, “Neimarstvo” barem isto toliko iskustvo stiče i u izgradnji stambenih objekata.
Nakon niskogradnje i manjih stambenih jedinica u Trebinju, naročito u naselju Bregovi, gdje su najprije počeli da niču stambeni blokovi, trebinjski se neimari sve više odvažavaju na visokospratnice.
Početak sedamdesetih, ipak, obilježen je pravom ekspanzijom u izgradnji stambenih objekata u Trebinju, Gacku, Bileći, a sve radove izvodi “Neimarstvo”.
Hroničari bilježe da se 1972. gradi više stambenih zgrada, sa oko 50 stanova u Trebinju i oko 20 stambenih jedinica u Bileći, a te brojke kasnije postaju mnogo veće.
1973 gradi se oko 100 stanova u naselju Carine u Trebinju, koji će biti završeni krajem te i početkom naredne godine, u kojoj će, takođe, biti dovršeno niz stambenih zgrada u Trebinju i Bileći.
Do 1974. godine, prema arhivi ove firme, izgrađeno je preko 1.000 stanova.
U 1975. dovršeno je i 120 stanova u Gacku i 110 stanova u Trebinju, a u Bileći se 1976. gradi 60 stanova.
Te godine, preko puta Autobuske stanice, grade se dva stambena bloka, takozvana “pedesetdvojka” i “tridesetšestica”, nazvani tako po broju stanova koje sadrže.
Zabilježeno je da su izgrađene po modernim standardima, sa unutrašnjim dvorištem i poslovnim objektima u prizemlju zgrade, kako se u to vrijeme gradi u svim velikim gradovima u zemlji.
1976. i 1977. godinu obilježiće izgradnja novih zgrada u Mokrim dolovima, gdje je izgrađeno na stotine stanova, a među ostalim brojnim stambenim naseljima potrebno je izdvojiti i “Ložionu”, nadomak Autobuske stanice, Stambeni blok “Industrije alata” u naselju Gorica, Marin dvor pored Srpske pravoslavne crkve, stambene blokove rađene krajem sedamdesetih i početkom osamdesetih po najmodernijim standardima u arhitekturi i građevinarstvu.
Ključevi za stanove u najvećem kompleksu stambenih zgrada u Trebinju, naselje Tini, biće podijeljeni 1984. godine, kada je 110 porodica dobilo krov nad glavom.
Osamedesete godine svakako će obilježiti i nabavka nove opreme, u kojoj se, između ostalih mašina i alata, nalaze i takozvane “tunelske oplate”.
Stanovi se po ovom sistemu grade se na brz i kvalitetan način, po kome za jedan dan, ukoliko ne nedostaje materijala, može da se podigne čitav sprat.
Nova tehnologija je sada znatno efikasnija i ekonomičnija sada od ranijih, ali su i ulaganja bila velika, jer je, pored ovih oplata, nabavljen i novi kran, grijači betona i pumpe.
Investicija se, međutim, itekako isplatila, jer “Neimarstvo” u to vrijeme dobija veliki broj poslova u Bosni i Hercegovini i Crnoj Gori.
Osamdesetih godina je najveće trebinjsko gradilište na Cetinju, gdje se, osim 100 stanova i hotela, grade i fabričke hale za “Obod Cetinje”...